ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂರಕ್ಷಕರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಗಜರಾಜನಾದ ಗಣರಾಜ

ಫೆಬ್ರವರಿ 1, 2009

ಗಾಳಿಪಟಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಮಂಗಳೂರಿನ ಹವ್ಯಾಸಿ ತಂಡದವರು ಗಣೇಶನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಗಾಳಿಪಟವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಹಾರಿಸುವುದರಿಂದ  ‘ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರೆಲ್ಲರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದು’ ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಿರುವ ಕೆಲವು ‘ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ಧರ್ಮ ಸಂರಕ್ಷಕರು’ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೊಡ್ಡಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಂಗಳೂರಿನ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಬಾನಿಗೇರಿಸಲಾಗದೆ ಅದು ಮೂಲೆ ಸೇರಬೇಕಾಯಿತು. ಸರ್ವರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಗಣೇಶನ ಸುಂದರವಾದ ವದನವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಗಾಳಿಪಟವನ್ನು ಹಾರಿಸುವುದರಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಅದೆಂತು ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಯಾರಲ್ಲೂ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ‘ನಾವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು’ ಎನ್ನುವವರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಮುಂದೆ ಗಣರಾಜನೂ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ ದುಡಿದು, ವಿದೇಶದಿಂದ ತರಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ, ಇತರ ದುಬಾರಿ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿ, ತಮ್ಮ ಕಲಾವಂತಿಕೆಯೆನ್ನೆಲ್ಲ ಧಾರೆಯೆರೆದು ಭಕ್ತಿ-ಪ್ರೀತಿಗಳಿಂದ ರಚಿಸಿದ ಕಲಾಕೃತಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರೆದುರು ತೆರೆದಿಡಲಾಗದೆ ಟೀಂ ಮಂಗಳೂರಿನ ಕಲಾವಿದರೆಲ್ಲ ಕೈ ಚೆಲ್ಲಬೇಕಾಯಿತು. ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಂದ ತುಂಬಿತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಸುದ್ದಿಯೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ಗಜರಾಜಆದರೆ ಕಲಾವಿದರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದರೂ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಗಣರಾಜನ ರೂಪಾಂತರವಾಯಿತು. ವಕ್ರದಂತವು ಹೋಗಿ ಪೂರ್ಣದಂತವು ಬಂತು, ಗಣೇಶನ ಮುಖವು ಬದಲಾಗಿ ಗಜರಾಜನದಾಯಿತು. ಗುಜರಾತಿನ ಅಹಮದಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಗಜರಾಜನನ್ನು ಬಾನಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು, ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯೂ ಬಂತು, ಸ್ವತಃ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮೋದಿಯ ಕೈಗಳಿಂದಲೇ ಬಹುಮಾನವೂ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಈ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಗುಜರಾತಿನ ಜನತೆಗಾಗಲೀ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮೋದಿಗಾಗಲೀ ಗಣೇಶನು ರೂಪ ಬದಲಿಸಿ ಗಜರಾಜನಾದ ವೃತ್ತಾಂತದ ಅರಿವಿತ್ತೇ ಎನ್ನುವುದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ಧರ್ಮ ಸಂರಕ್ಷಕರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯು ಗಣೇಶನ ಸುಂದರ ಕಲಾಕೃತಿಗೇ ಎರವಾಯಿತು.

ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ‘ರಕ್ಷಣೆಗೆ’  ಒಳಗಾಗುವ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಪಾಡು ಕೂಡಾ ಬಹುಷಃ ಇದೇ ಆಗುತ್ತದೆಯೇನೋ?  ಗಣೇಶನ ಮಾನರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿದವರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಮಾನ ಉಳಿಯುವುದಿರಲಿ, ಅವನ ಮುಖವೇ ಬದಲಾಗಿ ಗಣೇಶ ಹೋಗಿ ಅದು ಆನೆಯಾಗಬೇಕಾಯಿತು.  ಅವರು ‘ರಕ್ಷಿಸಲು’ ಹೊರಟಿದ್ದ ರಾಮ ಜನ್ಮ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರನ ತಲೆಗೊಂದು ಸೂರಿಲ್ಲದೆ ನರಳಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.  ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಈ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ರಕ್ಷಕರು ‘ರಕ್ಷಿಸಿದ’ ರೀತಿಯು ವಿಶ್ವಕ್ಕೇ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗಳ ಗತಿಯೂ ಬೇರೇನಾದೀತು?

Advertisements

ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗರ ದಾನ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೋಮುದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತರ!

ನವೆಂಬರ್ 7, 2008
ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗ

ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗ

ತನ್ನ ಮೊದಲ ಕೃತಿಯಾದ ದಿ ವೈಟ್ ಟೈಗರ್ ಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಬುಕರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಲೇಖಕ ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗ, ಪ್ರಶಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಒಂದರಷ್ಟನ್ನು (ರೂ. 15 ಲಕ್ಷಗಳು) ತಾನು ಕಲಿತ ಶಾಲೆಯಾದ ಮಂಗಳೂರಿನ ಸಂತ ಅಲೋಸಿಯಸ್ ಫ್ರೌಢ ಶಾಲೆಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ತಾನು ಪಡೆದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಹೊಗಳಿರುವ ಅರವಿಂದ, ಅಲೋಸಿಯಸ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಊರಿನ ರತ್ನಗಳಲ್ಲೊಂದು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಡವರಾದ ಹಾಗೂ ಅವಕಾಶವಂಚಿತರಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಫಾ. ವಿಕ್ಟರ್ ಡಿಸೋಜಾ ಅವರ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಅಂತಹಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೆರವನ್ನೀಯಲು ಈ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಕೋರಿದ್ದಾರೆ. [1, 2, 3, 4]

ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಭಾಗದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಜೊತೆಗೆ ಅದೆಂತಹಾ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೂ, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನೂ ಆ ಶಾಲೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆಯೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಅರವಿಂದ ಅಡಿಗರ ಕೃತಜ್ಞತಾಪೂರ್ವಕ ಮಾತುಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮತಾಂತರದ ಕೆಲಸಗಳೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆಯೆಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘಪರಿವಾರದವರಿಗೆ ಇದು ದಿಟ್ಟವಾದ ಉತ್ತರವೆನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.  ಇದೇ ಅಲೋಸಿಯಸ್ ಶಾಲೆಗಳೆದುರು ಕೆಲ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದವರು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸೇರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೂಂಕರಿಸಿದ್ದರು. ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲೋಸಿಯಸ್ ಶಾಲೆಯ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರವೆಂದು ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದಿದ್ದ ಮಾಜಿ ಶಾಸಕರೊಬ್ಬರಿಗೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಹಲವು ಮಂದಿ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಅಲೋಸಿಯಸ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೇ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆಯೇ ಕಲಿತಿದ್ದರೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನು ನೆನಪಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಇಂತಹಾ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಚಾರಗಳಿಗೆ ಅರವಿಂದರ ಕ್ರಮವು ಸೂಕ್ತವಾದ ಉತ್ತರವೇ ಆಗಿದೆ.

ಭಾರತವನ್ನು ಬೈದದ್ದಕ್ಕೇ ಅರವಿಂದರ ಕೃತಿಗೆ ಬುಕರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಈ ಮಂದಿ ಅವರ ಈ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಏನನ್ನುತ್ತಾರೋ ಕಾದು ನೋಡೋಣ!